Glyoxal-oxidatiemethode van oxaalzuur
Glyoxal heeft een sterk reducerend vermogen, waardoor het onder invloed van sterk oxiderend salpeterzuur snel kan worden geoxideerd tot oxaalzuur. Door factoren zoals de beschikbaarheid van grondstoffen, de prijs en de benodigde technologie, is deze methode echter weinig concurrerend op de markt en nog niet op industriële schaal toegepast.
Daarnaast bestaan ​​er nog andere synthetische methoden voor de productie van oxaalzuur:
(1) Bereidingsmethode van koolstofdioxide: Koolstofdioxide wordt eerst gereduceerd tot het tussenproduct
CO2
en vervolgens omgezet in andere organische stoffen. Oxaalzuur wordt verkregen door verschillende koolstofdioxidesystemen te bestralen met elektrochemische methoden en gammastralen, zonlicht of hogedrukkwiklampen.
(2) Alkalische smeltmethode met cellulose-rijke materialen: Een mengsel van cellulose-rijke materialen (zoals afvalhout, kaf, enz.) en een sterke anorganische alkali wordt samen gesmolten bij 513–558 K om meer dan 50% oxalaat te genereren. De oxalaatkristallen worden neergeslagen door kristallisatie, waarna zwavelzuur wordt gebruikt om het uiteindelijke oxaalzuur te verkrijgen. Deze methode heeft een eenvoudig proces voor de bereiding van oxaalzuur, maar de omzettingsgraad in één doorgang is laag (minder dan 35%), het alkaliverbruik is hoog en de milieuvervuiling is ernstig.
(3) Productiemethode van steenkool als grondstof: Bereid uit verschillende veensoorten als grondstof. Oxaalzuur wordt bijvoorbeeld geproduceerd uit veen van de geslachten Sphagnum en Polytrichum via oxidatie met salpeterzuur. De reactie wordt uitgevoerd bij 343 K gedurende 8-9 uur, met een opbrengst tot 95%. Wanneer grondstoffen zoals koolteer worden gebruikt voor de productie van oxaalzuur, bereikt de opbrengst ook 51%.

Shandong Pulisi Chemical Co., Ltd. – Specialist in oxaalzuur (ethaandizuur).